Apostila Esperanto
Apostila Esperanto
Apostila Esperanto
2019
CURSO DE ESPERANTO
INTRODUÇÃO
O ESPERANTO é a língua internacional neutra, iniciada pelo médico polonês Dr. Luiz Lázaro
Zamenhof, em 1887, cujo ideal é ser a segunda língua de cada povo, sem prejuízo da língua pátria
de cada um.
A gramática do ESPERANTO possui 16 regras, sem exceção, podendo ser aprendida
rapidamente. Seu vocabulário é constituído de cerca de 60% de palavras de origem latina, 30%
anglo-germânicas e 10% eslavas e outras. A derivação de palavras, inclusive neologismos, é feita
anexando-se afixos às raízes internacionais.
A pronúncia é simples em razão de a ortografia do ESPERANTO ser totalmente fonética.
Todos os verbos são regulares, havendo um modelo único de conjugação com apenas 12
terminações.
O ESPERANTO conta com uma rica literatura e cerca de uma centena de periódicos circulam
no mundo. Muitos congressos internacionais de ESPERANTO são realizados a cada ano,
comprovando a eficácia do idioma na comunicação verbal. As associações internacionais, nacionais
e regionais, os clubes locais mantém a união dos participantes.
Depois de 1950, a UNESCO tem apoiado a divulgação do ESPERANTO. No Brasil, o Conselho
Federal de Educação admitiu o ensino do ESPERANTO na escola de grau médio como prática
educativa.
O ESPERANTO tem seu desenvolvimento ordenado com a preservação dos princípios básicos
pela Academia de Esperanto.
Além de tudo isso, o ESPERANTO semeia a paz e a fraternidade entre todos os povos através
de sua idéia interna.
http://www.kurso.com.br/ Curso de Esperanto para baixar.
http://pt.lernu.net/ Curso de Esperanto on-line
http://edukado.net/ Curso e variedades sobre o Esperanto
www.esperanto.org.br/ - Liga Brasileira de Esperanto
GRAMÁTICA DO ESPERANTO
1-Pronúncia:
O Esperanto é uma língua fonética. Cada letra do alfabeto corresponde um único som.
O alfabeto possui 28 letras = 28 sons. Cada som é representado sempre pela mesma letra.
Todas as letras são pronunciadas.
2-Sílaba Tônica:
A sílaba tônica é sempre a penúltima. Todas as palavras são paroxítonas.
Cada vogal (a, e, i, o, u) forma uma sílaba. Número de sílabas = número de vogais.
parolo pa-rô-lô palavra
silabo si-lá-bô sílaba
Esperanto Ês-pê-rá`nn-tô Esperanto
pomo pô-mô maçã
iu í-u alguém
1
Curso de Esperanto v.2019
3-Alfabeto:
O alfabeto possui 28 letras. Sendo 5 vogais: a e i o u
O “m” ou o “n”, quando vem após vogal, devem ser claramente pronunciados, sem
nasalizar a vogal. M = bilabial: am, em, im, om, um N = dental: an, en, in, on, un
As letras “e” e “o” jamais viram “i” ou “u”, como acontece no português: pare, fale, bôlo,
banho, etc
A letra “L” jamais vira “u”, como no português: papel, jornal, mel, sol, etc.
Demais letras:
2
Curso de Esperanto v.2019
As consoantes são lidas com a terminação “o” do substantivo: bo, do, fo, go...
a b c ĉ d e f
g ĝ h ĥ i j ĵ
k l m n o p r
s ŝ t u ŭ v z
3
Curso de Esperanto v.2019
La knabo O menino
La knabino A menina
La knaboj Os meninos
La knabinoj As meninas
7.1- Não se usa o artigo definido LA antes de nomes próprios. Mas se o nome próprio vier
precedido de adjetivo, usa-se o artigo.
Brazilo estas vasta lando (O Brasil é um vasto país.)
La vasta Brazilo estas bela lando (O vasto Brasil é um belo país.)
7.2- Depois de preposição terminada por vogal, pode-se substituir o -A- por um apóstrofo.
Ondoj de la maro - Ondoj de'l mar' - Ondas do mar
Tra la kamparo - Tra'l kampar' - Pelos campos
7.3- Artigo Indefinido: (um, uma, uns, umas) não existe em Esperanto.
Exemplo: Libro (Um livro); Bela floro (Uma bela flor)
4
Curso de Esperanto v.2019
Todos os verbos em Esperanto são regulares e só há uma conjugação: a raiz é sempre fixa. As
terminações do verbo não mudam para indicar pessoa, nem número. Só pelo pronome se
distinguem as pessoas e números.
10 – Pronomes Pessoais:
Mi eu
Vi tu, você
Li ele (sexo masculino)
Ŝi ela (sexo feminino)
Ĝi ele e ela neutros ( para coisas e animais)
Ni nós
Vi vós, vocês
Ili eles, elas e também para os neutros
5
Curso de Esperanto v.2019
11- Acusativo N :
1- Marca o objeto direto: La instruisto legas la libron
n.
2- Marca “o alvo de um movimento”, direção.: La blato kuras sub la liton n (pág.10)
3- Substituindo preposição: Mi laboris dum la tuta tago = Mi laboris la tutan
n tagon
n.
11.1-Objeto direto :
Objeto direto é o complemento de um verbo transitivo. Observe a seguinte frase:
“O menino viu”. Está faltando alguma coisa para a frase ser compreendida.
O menino viu...o que? O menino viu o leão. (objeto direto).
Em Esperanto, quando uma palavra (substantivo, adjetivo ou pronome) exerce a função de
“objeto direto” de uma oração, ela é marcada com a letra N (acusativo). Exemplos:
S-ro Ludoviko havas malgranda an familio
on.
Ŝi amas Paŭlo on. Ŝi amas lin.
Mi aĉetis tri pomo ojn. Tri ruĝa
ajn pomojn.
Mi deziras bona an tagoon al vi.
O N do acusativo permite que a ordem dos elementos de uma frase não seja rígida.
La knabo vidis la leonon
n. La leonon n vidis la knabo. La knabo la leonon n vidis.
La leonon
n la knabo vidis. Vidis la knabo la leonon n. Vidis la leonon
n la knabo.
13 – Graus: aumentativo e diminutivo. São formados com os sufixos: -ET- para o diminutivo
e -EG- para o aumentativo.
domo- casa dometo- casinha domego- casarão
ridi- rir rideti- sorrir ridegi- gargalhar
pordo- porta pordeti- portinhola pordego- portão
15 – Palavras Compostas:
Formam-se pela reunião de duas raízes, sendo que a raiz principal fica no fim:
brakseĝo cadeira com braços Sudameriko América do Sul
fervojo via férrea buŝtuko toalha para boca
dormoĉambro quarto de dormir matenmanĝo café da manhã
okulvitroj vespermanĝo jantar
vitrokuloj noktomezo meia-noite
bantuko toalha de banho tagmezo meio-dia
6
Curso de Esperanto v.2019
16 – Pronomes Possessivos:
Formam-se os possessivos pelo acréscimo de -A- aos pronomes pessoais.
Mi- Mia meu, minha
Vi- Via seu, sua, teu, tua
Li- Lia seu, sua, dele
Ŝi- Ŝia seu, sua, dela
Ĝi- Ĝia seu, dele, dela – de um animal ou coisa
Ni- Nia nosso, nossa
Vi- Via vosso, vossa
Ili- Ilia seu, sua, deles, delas
Exemplos:
Ŝi lavas sian manonn. (Ela lava sua própria mão)
Ŝi lavas ŝian manonn. (Ela lava a mão dela) de outra pessoa do sexo feminino.
Ŝi lavas lian manonn. (Ela lava a mão dele) de outra pessoa do sexo masculino.
Ŝi lavas ĝian manonn. (Ela lava a mão dele/dela) animal.
Ŝi lavas ilian manon
n. (Ela lava a mão deles) eles e/ou elas.
18- Subjuntivo: É um modo verbal que pede dois verbos: um que comanda e outro que lhe é
subordinado.
Eu quero que você fale aos alunos.
Eu falaria aos alunos se eu pudesse.
Eu falarei aos alunos quando eu puder.
a) Presente do Subjuntivo ( Ke –u): Eu quero que você fale aos alunos. Mi volas, ke vi
parolu al la gelernantoj.
b) Imperfeito do Subjuntivo ( Se –us): Se eu pudesse, eu falaria aos alunos. Se mi povus, mi
parolus al la gelernantoj.
c) Futuro do subjuntivo ( Kiam –os): Quando eu puder, eu falarei aos alunos. Kiam mi
povos, mi parolos al la gelernantoj.
7
Curso de Esperanto v.2019
19– Preposição: (palavra que liga duas outras palavras estabelecendo uma relação definida
entre elas).
125 -cent dudek kvin 1000 -mil 7822 -sep mil okcent dudek du
200 -ducent 1001 -mil unu 8000 -ok mil
246 -ducent kvardek ses 1900 -mil naŭcent 8008 -ok mil ok
300 -tricent 2000 -du mil 9000 -naŭ mil
500 -kvincent 2013 -du mil dek tri 9900 -naŭ mil naŭcent
780 -sepcent okdek 3000 -tri mil 9990 -naŭ mil naŭcent naŭdek
888 -okcent okdek ok 5050 -kvin mil kvindek 1 000 000 -miliono
900 -naŭcent 6606 -ses mil sescent ses 0- -nulo
8
Curso de Esperanto v.2019
9
Curso de Esperanto v.2019
23– Correlativos:
São palavras formadas de duas partes, cada uma com significado próprio, bem definido;
aprendem-se cinco significados iniciais e nove finais, formando 45 palavras distintas.
10
Curso de Esperanto v.2019
b) KIO: Eu ouvi isso, que você falou. Mi aŭdis tion, kion vi parolis.
c) O relativo “cujo” é expresso pela palavra KIES: Ele é o garoto, cuja língua eu não
compreendo. Li estas la knabo, kies lingvon
n mi ne komprenas.
24 – Graus do adjetivo:
24.1- Comparativo:
a) Igualdade- tiel...kiel Li estas tiel alta kiel la patro. (Ele é tão alto
quanto/como o pai.)
b) Superioridade- pli...ol Li estas pli alta ol la patro.(Ele é mais alto do que o pai)
c) Inferioridade- malpli...ol Li estas malpli alta ol la patro. (Ele é menos alto do que
o pai)
24.2- Superlativo:
a) Superioridade- la plej...el Li estas la plej riĉa el la fratoj. (Ele é o mais rico dos
irmãos.)
b) Inferioridade- la malplej...el Li estas la malplej riĉa el la fratoj. (Ele é o menos rico
dos irmãos.)
c) Absoluto- tre Li estas tre riĉa (Ele é muito rico.)
25-Acusativo N : DIREÇÃO:
11
Curso de Esperanto v.2019
28-Verbos no particípio:
a) Particípios Ativos: ANT(presente), INT(passado), ONT(futuro).
b) Particípios Passivos: AT(presente), IT(passado), OT(futuro).
12
Curso de Esperanto v.2019
a) PREFIXOS:
BO- Parentesco resultante de casamento: GE- Reunião de pessoas dos dois sexos:
frato: irmão bofrato: cunhado patro: pai gepatroj: pais-pai e mãe
filino: filha bofilino: nora amiko: amigo geamikoj: amigos- homens
patro: pai bopatro: sogro e mulheres.
13
Curso de Esperanto v.2019
b) SUFIXOS:
-AĈ- Indica má qualidade ou exprime -ET- Diminutivo:
desprezo: domo- casa dometo- casinha
domo- casa domaĉo- casebre pordo- porta porteto- portinhola
14
Curso de Esperanto v.2019
-ER- Partícula, unidade, elemento: -UL- Ser caracterizado pela raiz da palavra:
neĝo- neve neĝero- floco de neve riĉa: rico riĉulo: um rico
sablo- areia sablero- grão de areia juna: jovem junulo: um jovem
Esta apostila é uma compilação feita por Angela Faria, a partir das seguintes obras:
Regras Gramaticais do Esperanto (A.Flores e V.P. Werneck)
Esperanto Conversacional (Jair Salles)
Esperanto Pós-Básico (Euclydes G. De Carvalho)
Esperanto para Principiantes (Aloisio Sartorato)
Universala Esperanta Metodo (Dro. Benson)
Curso de Esperanto pela Bíblia (Ismael Gomes Braga)
Esperanto Aprenda Sozinho ( John Cresswell e John Hartley)
Os textos a seguir foram tirados do livro: Ĉiutaga Vivo (A.Kenngott).
15
Curso de Esperanto v.2019
Teksto 1 - La Jaro
DEMANDARO:
1. El kiom da tagoj konsistas jaro? El kiom da monatoj? semajnoj? sezonoj?
2. Kiu estas la tria monato de la jaro? la kvina? la sepa? la dek-unua? la lasta?
3. Kio estas superjaro?
4. Kiel ofte ĝi okazas?
5. Kiuj estas la nomoj de la monatoj?
6. Kiom da tagoj enhavas Januaro? Aprilo? Septembro? Februaro?
7. Kiel oni nomas periodon de sep tagoj?
8. Kiu estas la tago de ripozo?
9. Nomu la ses ceterajn tagojn.
10. Nomu du aŭ tri festotagojn.
11. Kiu tago estas inter mardo kaj ĵaŭdo? post ĵaŭdo? antaŭ mardo? inter vendredo kaj dimanĉo?
post merkredo?
12. Ĉu vi laboras sabaton posttagmeze?
13. Kiam vi havas la plej longan libertempon?
14. Nomu la kvar sezonojn.
15. Kiuj estas la monatoj de la vintro?
16. El kiom da monatoj konsistas sezono?
17. Kiun sezonon vi preferas?
18. Kiu estas la plej varma sezono?
19. En kiu sezono neĝas?
20. Kiu sezono sekvas la someron?
16
Curso de Esperanto v.2019
Teksto 2 - La horloĝo.
La horloĝo servas por montri al ni la horon. La malgranda horloĝo, kiun oni portas en la poŝo, estas
nomata “poŝhorloĝo”. Ni ankaŭ havas murhorloĝojn, turhorloĝojn, vekhorloĝojn, ktp. (kaj tiel plu).
Unu horo konsistas el sesdej minutoj, kaj unu minutoj el sesdek sekundoj. Dudek kvar horoj faras
tagon. Nia leciono komenciĝas akurate je la sepa (horo), kaj finiĝas je la oka kaj duono. Je la kvarono antaŭ
la naŭa mi iras hejmen.
Kioma horo estas? Estas la tria kaj kvarono (3:15h); la dek-unua kaj duono (11:30h); kvarono antaŭ la
kvara (3:45h); la sepa kaj dudek minutoj (7:20h); kvin minutoj antaŭ la kvina (4:55h); ktp. Rimarku la uzon
de la ordaj numeroj por la horoj, kaj la uzon de la fundamentaj numeroj por la minutoj.
Sur la ciferplato de la horloĝo estas videblaj la dek du ciferoj, kiuj reprezentas la dek du horojn.
Tamen, en kelkaj landoj (ekzemple Francujo kaj Italujo) oni kalkulas saĝe la horojn de noktomezo al
noktomezo (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24), kaj en tiuj landoj
la ciferplatoj de la horloĝoj montras la dudek kvar ciferojn. Tie ne estas necese, ke oni diru “antaŭtagmeze”
aŭ “posttagmeze”, sufiĉas diri: je la kvina (anstataŭ: je la kvina matene), je la dek-sepa (anstataŭ: je la kvina
posttagmeze), ktp.
Du montriloj, unu mallonga kaj unu longa, montras la horojn kaj la minutojn. Kutime la poŝhorloĝoj
ankaŭ havas montrileton montranta la sekundojn.
Kiam mi volas scii kioma horo estas, mi eltiras mian poŝhorloĝon, kaj rigardas la ciferplaton kaj la
montrilojn. Sed mi ĵus rimarki, ke ĝi haltiĝis, kaj necese estas ke mi streĉu ĝin per la streĉilo kaj alĝustigu la
montrilojn.
Kiam ni volas leviĝi frumatene, la sonorado, kiun faras la sonorilo de la vekhorloĝo, vekas nin. Tuj ni
saltas el la lito kaj ĉesigas tiun bruon. Poste, ni lavas nin, brosas la dentojn kaj la harojn, kaj eniras la
manĝoĉambron, kie ni matenmanĝas.
Mia horloĝo estas (farita) el oro, tiu de mia amiko estas el arĝento, kelkaj poshorloĝoj estas orumitaj,
kaj aliaj estas faritaj el nikelo aŭ eĉ el fero aŭ ŝtalo. Aliaj metaloj estas la kupro, la plateno, la stano, la
hidrargo (kiu estas fluida), la plumbo (kiu estas mola), la latuno, la zinko, ktp.
Aliaj horloĝoj estas faritaj el bronzo, el ligno, el eburo aŭ el celulojdo.
DEMANDARO:
1. Kiel oni nomas la ilon kiu montras al ni la horon?
2. Ĉu vi havas murhorloĝon aŭ turhorloĝon en via poŝo?
3. Kial vi havas nek la unu, nek la alian el la ĵus nomitaj horloĝoj en via poŝo?
4. El kiom da horo konsistas tago?
5. Je kioma horo komenciĝas nia leciono?
6. Kiajn numerojn oni uzas por esprimi la horojn? la minutojn?
7. Kien vi iras post la leciono?
8. Kioma horo estas nun?
9. Kion oni povas vidi sur la ciferplato?
10. En kiuj landoj oni kalkulas la horojn de noktomezo ao noktomezo?
11. Al kiu cifero montras la granda montrilo, kiam estas la naŭa kaj dudek?
12. Kio estas necese fari, kiam la horloĝo haltis?
13. Kia horloĝo helpas al ni vekiĝi frue?
14. Je kioma horo vi matenmanĝas?
15. El kio metalo estas farita via poŝhorloĝo?
16. Kaj ĉi tiu murhorloĝo, el kio ĝi estas farita?
17. Nomu ses aŭ sep metalojn.
18. Kiu metalo estas fluida?
19. Kiu metalo estas pli malmola ol fero?
20. El kiuj metaloj estas faritaj la moneroj?
17
Curso de Esperanto v.2019
Teksto 3 – La Domo
Nia domo estas tri-etaĝa konstruaĵo, ĉirkaŭata de bela ĝardeno. Ĝi staras en la Parkstrato, numero 35,
kaj oni povas alveni al ĝi tre facile per tramveturilo aŭ buso.
La etaĝoj de la domo estas interligitaj de ŝtuparoj sur kiuj oni povas supreniri aŭ malsupreniri, kaj en
grandaj konstruaĵoj oni trovas ankaŭ liftojn. La eksteraj muroj de la domo estas masonitaj el fortika
masonaĵo, konsistanta el brikoj aŭ ŝtonoj kaj mortero, sed la internaj muroj, kiuj apartigas la ĉambrojn, estas
pli maldikaj. La ĉambraro konsistas el diversaj dormoĉambroj, manĝoĉambro, salono, familia ĉambro,
kuirejo, banĉambro, ktp kiujn oni povas atingi pasante tra la vestiblo kaj la koridoroj.
La plej malsupran parton de la domo oni nomas kelo aŭ subetaĝo, kaj la plej supran parton, kiu estas
rekte sub la tegmento, oni nomas tegmentaĝo. Kelkaj tegmentoj estas kovritaj de ŝindoj kaj tegoloj, aliaj de
ardezo. Sur la tegmento oni vidas ankaŭ kamentubo el brika masonaĵo, tra kiuj foriras la fumo el la diversaj
hejtiloj, tial kial la forno, la kameno, ktp.
La eksteraj muroj estas kolorigitaj blanke, grize aŭ flave, kaj en ili estas la fenestroj kaj pordoj. La
internaj muroj estas kutime tapetitaj kaj kovritaj de lignaĵo. Ankaŭ la pordoj, la fenestrokadroj kaj la
fenestro-kovriloj estas el ligno, sed la fenestro mem estas el vitro.
DEMANDARO:
1. Kio ĉirkaŭas vian domon?
2. Kiom da etaĝo ĝi havas?
3. En kiu strato ĝi staras?
4. En kioma etaĝo vi loĝas?
5. Kiu estas via adreso?
6. Ĉu oni povas alveni al via domo per tramveturilo aŭ per buso?
7. Kio interligas la etaĝojn de la domo?
8. El kiom da ŝtupoj konsistas la ŝtuparo en via domo?
9. Sur kio oni povas supreniri aŭ malsupreniri?
10. Ĉu oni povas supreniri pli rapide kaj komforte sur ŝtuparo aŭ per lifto?
11. El kio estas masonitaj la eksteraj muroj de la domo?
12. Kiuj muroj estas pli maldikaj ol la eksteraj?
13. Kio apartigas la ĉambrojn?
14. Nomu la diversajn ĉambrojn de la ĉambraro.
15. Pasante tra kio oni povas alveni al la ĉambroj?
16. En kiu etaĝo estas la vestiblo?
17. Kiel oni nomas la plej malsupran parton de la domo?
18. Kio kovras la domon?
19. El kio ĝi estas farita?
20. Kie estas videblaj la kamentuboj?
21. El kio ili estas faritaj?
22. Kio pasas tra ili?
23. De kio devenas la fumo?
24. Kion oni bezonas por fari fajron?
25. Ĉu seka aŭ malseka ligno taŭgas pli bone por fari fajron?
26. Kio brulas pli facile, karbo aŭ papero?
27. Per kiaspeca hejtilo oni hejtas ĉi tiun ĉambron?
28. El kio estas farita la fenestrokadroj? La vitraĵoj? La pordo?
29. Ĉu la muroj de via domo estas pentritaj aŭ tapetitaj?
30. Kiam oni fermas la fenestrokovrilojn?
18
Curso de Esperanto v.2019
Teksto 4 – La Manĝoj
Per la buŝo ni parolas, sed tio ne estas ĉio, ni ankaŭ manĝas kaj trinkas per la buŝo. Tion, kion ni
manĝas, oni nomas manĝaĵoj, kaj tion, kion ni trinkas, oni nomas trinkaĵoj. Manĝaĵoj kaj trinkaĵoj estas
nutraĵoj.
Manĝaĵoj: fruktoj (pomo, vinbero, frago, persiko, abrikoto, piro, oranĝo, ĉerizo, figo, banano, citrono,
pruno, ribo, groso, rubuso, frambo), legomoj (asparago, brasiko, florbrasiko, rafaneto, pizo, fazeolo,
terpomo, karoto, tomato, laktuko, kukumo, spinaco, celerio), pano, viando, supo, ovoj, fromaĝo, kolbaso,
butero, mielo.
Trinkaĵoj: kafo, teo, lakto, akvo, vino, biero, cidro, limonado, ĉokolado, kakao.
Kutime oni manĝas tri foje ĉiutage: matene, tagmeze kaj vespere. La tri manĝoj estas: la matenmanĝo
(je la sepa aŭ la oka de la mateno), la tagmanĝo ( je la dek-dua aŭ la unua de la tago), kaj la vespermanĝo (je
la sesa aŭ la sepa de la vespero). Laŭ sia kutimo, oni povas ankaŭ nomi “ĉefmanĝo” la tagmanĝon aŭ la
vespermanĝon.
Kiam la manĝo estas servita, ni sidigas nin ĉirkaŭ la tablon, kiu estas kovrita de pura tablotuko, kaj sur
ĉi tiu estas la teleroj, kuleroj, tranĉiloj, forkoj, kaj aliaj manĝiloj, ekzemple la taso, tastelero, glaso, vinbotelo,
karafo, plado, ktp. En la oleujo estas la oleo, kaj en la vinagrujo estas la vinagro. La piprujeto enhavas la
pipron, la salo estas en la salujeto, la kafo en la kafokruĉo kaj la teo en la tekruĉo.
Ĉiu manĝanto havas blankan buŝtukon sur siaj genuoj. Ĉi tiu estas kvadrata, kaj kutime el damasko de
la sama desegno kiun havas la tablotuko. La teleroj estas rondaj, kaj la pladoj estas ordinare longformaj; ĉi
tiuj, same kiel la tasoj kaj aliaj manĝiloj, estas el porcelano.
La manĝaĵoj kaj trinkaĵoj havas diversajn gustojn. La sukero kaj la mielo estas dolĉaj, la vinagro estas
acida, kaj la kafo sen lakto aŭ kremo estas maldolĉa, same kiel la biero aŭ la kakao. La glaciaĵo estas manĝaĵo
tre malvarma, ofte aromigita de vanilo aŭ frukto-suko.
Kiam oni tre deziras manĝi, ni diras, ke oni estas malsata; kaj por esprimi, ke oni deziras trinki, ni diras,
ke oni soifas.
DEMANDARO:
1. Kion oni faras per la buŝo? per la okuloj? per la nazo? per la oreloj?
2. Kion oni diras por esprimi, ke oni deziras manĝi? ke oni deziras trinki?
3. Ĉu oni manĝas la trinkaĵojn?
4. Per kio oni tranĉas la viandon?
5. Ĉu oni manĝas la supon per forko aŭ per tranĉilo?
6. Ĉu la vino estas en la tekruĉo?
7. Kian koloro estas la lakto? la oleo? la salo? la kafo? la vino? la brasiko? la biero? la mielo?
8. Kion enhavas la salujeto? la tekruĉo? la karafo? la sukerujo? la botelo?
9. Kiu manĝo estas via ĉefmanĝo?
10. Ĉu la telero estas kvadrata aŭ longforma?
11. Kion vi trovas pli bongusta, la kafon aŭ la teon?
12. Kion vi faras , kiam vi soifas?
13. Per kion oni kovras la tablon je la manĝo?
14. Je kioma horo vi vespermanĝas?
15. Kio estas ordinare sub la taso?
16. Kio estas ankoraŭ pli dolĉa ol sukero?
17. Ĉu vi estas nun malsata?
18. Ĉu oni metas la kafon varman aŭ malvarman sur la tablo? la buteron? la glaciaĵon? la supon?
19. Diru, ĉu ĉiu el la sekvantaj nomoj difinas trinkaĵon, manĝilon, parton de la servico, frukton,
legomon, aŭ alian manĝaĵon: terpomo, piro, vino, brasiko, akvo, kolbaso, lakto, piprujo, pano,
forko, karoto, salujeto, fromaĝo, biero, viando, asparago, persiko, karafo, supo, ĉerizo, glaso,
ovo, butero, telero, glaciaĵo, tekruĉo, buŝtuko, tablo, sukero, mielo, vanilo, oleujo.
19